Sklepy cynamonowe

„Sklepy cynamonowe” Brunona Schulza (1934) to zbiór opowiadań, który należy do najoryginalniejszych dzieł polskiej prozy XX wieku. Schulz — pisarz i grafik z Drohobycza — stworzył w nim niepowtarzalny, oniryczny świat, w którym prowincjonalne miasteczko i dom rodzinny przemieniają się w przestrzeń magiczną, rządzoną prawami snu i mitu. Opowiadania, luźno powiązane osobą dorastającego narratora Józefa i postacią jego ekscentrycznego ojca Jakuba, nie tworzą ciągłej fabuły, lecz szereg wizyjnych, poetyckich obrazów.

Najważniejszą cechą prozy Schulza jest mityzacja rzeczywistości — przekształcanie codzienności w mit. Zwykłe przedmioty, ulice, pory roku i ludzie zyskują u niego wymiar symboliczny i metafizyczny, a granica między jawą a snem, realnością a wyobraźnią ulega zatarciu. Ojciec Jakub, na wpół szalony demiurg toczący samotną walkę z martwotą materii, jest jedną z najbardziej niezwykłych postaci polskiej literatury. Język Schulza — bogaty, metaforyczny, olśniewający obrazowaniem — czyni z jego prozy dzieło o wyjątkowej gęstości poetyckiej.

Na maturze „Sklepy cynamonowe” są lekturą kluczową dla omówienia takich zagadnień jak: mityzacja rzeczywistości, oniryzm i groteska, kreacja świata przedstawionego, rola pamięci i dzieciństwa w literaturze oraz nowatorstwo języka artystycznego. To proza wymagająca, ale i fascynująca — zaproszenie do świata, w którym wyobraźnia dziecka odkrywa pod powierzchnią zwyczajności ukrytą, tajemniczą głębię.